Robotyzowane „mrówki” opanowały budowę i niszczenie bez zastosowania zaawansowanej sztucznej inteligencji

Krótko o wiadomościach

W najbliższej przyszłości pierwsze kroki w eksploracji innych planet prawdopodobnie będą wykonywane przez roboty – od dużych maszyn po mikroskopijne urządzenia. Rozmiary takich aparatów ograniczają ich możliwości obliczeniowe, jednak obserwacje ziemskich owadów pokazują, że zachowanie zbiorowe może pojawiać się nawet bez złożonej sztucznej inteligencji: wystarczająco prostych reguł interakcji.

Nowy eksperyment

Grupa naukowców z Harvardu i Madras Institute of Technology (Indie) stworzyła mini-roboty nazwane RAnts („robotyzowane mrówki”). Badacze zauważają, że nazwa „antdroids” (androidy-mrówki) byłaby bardziej trafna, ale nie jest to krytyczne. Celem projektu jest zbadanie adaptacyjnego zachowania grupowego robotów bez potężnych systemów obliczeniowych.

Wyniki

- Samoorganizacja: mała grupa RAnts była w stanie koordynować działania i budować/niszczyć proste konstrukcje bez centralnej kontroli.
- Zastosowanie: takie roboty mogą być używane do autonomicznego budowania w niebezpiecznych miejscach, w tym na obiektach kosmicznych.

Mechanizm interakcji

Koordynacja osiągana jest przy pomocy dwóch regulowanych parametrów:

1. Siła interakcji między robotami.
2. Prędkość układania/ usuwania bloków budowlanych po przekroczeniu progu sygnału.

Roboty pozostawiają również na powierzchni znaki – fotogramony (sygnały świetlne, imitujące chemiczne feromony). Wokół tych znaków gromadzą się w grupy. Im więcej robotów koncentruje się w jednym miejscu, tym bardziej aktywnie budują lub niszczą.

Zbieranie wiedzy zbiorowej

Jak wyjaśnia jeden z autorów, roboty demonstrują podstawy inteligencji zbiorowej: nie tylko interakcję wewnątrz zespołu, ale także stałą reakcję na zmieniające się środowisko. Proste lokalne reguły prowadzą do samoorganizującego się, stabilnego i adaptacyjnego wykonywania złożonych zadań. Znaki w środowisku pełnią rolę wskazówek, angażując całe otoczenie w proces zarządzania, co zmniejsza obciążenie zasobów obliczeniowych robotów i centralnej kontroli.

W ten sposób badacze pokazali, że nawet proste autonomiczne urządzenia są w stanie efektywnie pracować zbiorowo, otwierając perspektywy dla przyszłych misji kosmicznych.