Roboty udało się odtworzyć ludzkie umiejętności, obserwując nas.

Nowy sposób uczenia robotów od EPFL

Naukowcy z Lozanny (EPFL) znaleźli rozwiązanie problemu: jak zmusić różnych robotów do wykonywania tego samego działania, nie przepisywując programu dla każdego typu maszyny. Ich podejście nazwało się *kinematycznym inteligencją* – to nowy rodzaj uczenia opartego na demonstracji (Learning‑from‑Demonstration, LfD).

Co się zmieniło
- Uczenie przez obserwację

Zamiast ręcznie programować kod dla każdego modelu, robot po prostu patrzy, jak człowiek wykonuje zadanie.

- Strategia adaptacyjna

Obserwowane ruchy przekształcane są w plan działań, który uwzględnia ograniczenia stawów i inne fizyczne cechy konkretnego robota. W ten sposób każdy robot „przetłumaczy” to samo działanie na siebie, pozostając w bezpiecznych granicach.

- Globalnie stabilny system dynamiczny

Dzięki niemu nawet raz widziane działanie można odtworzyć poprawnie na różnych maszynach.

Jak to działa
1. Zbieranie danych – badacze nagrali ruchy ludzi, którzy ustawiali, popychali i rzucali przedmioty.

2. Klasyfikacja ograniczeń – określili granice równowagi oraz zakres ruchów stawów każdego robota.

3. Łączenie informacji – uzyskane dane o ruchach ludzkich zostały powiązane z modelem ograniczeń, tworząc system obserwacji i adaptacyjnego uczenia.

4. Eksperymenty – trzy komercyjne roboty nauczyły się:

- Przenosić drewniane bloki z taśmy produkcyjnej na platformę roboczą,

- Umieszczać je na stołach,

- Rzucać do pojemników.

Co dalej
Następny krok to uczenie robotów wykonywania zadań na podstawie *słownych* poleceń. Użytkownik opisuje pożądane zachowanie, a robot sam rozwiąże, jak je zrealizować, biorąc pod uwagę swoje możliwości i ograniczenia.

Wniosek:

Kinematyczna inteligencja pozwala szybko przejmować umiejętności od człowieka na różnych robotach bez ręcznej konfiguracji kodu, oszczędzając czas i pieniądze w laboratoriach badawczych i przemyśle.